جنبه های خوب و بد اسید اورسولیک

اورسولیک اسیدیک فیتوشیمیایی است که در گیاهان مختلف یافت می شود، اما شایع ترین آن پوست سیب است.

اگرچه تحقیقات علمی مقدماتی است، اما به نظر می رسد تجمع چربی را کاهش می دهد و هنگام غذا خوردن توده عضلانی را افزایش می دهد، و چربی سوزی را القا می کند و هنگام روزه دار شدن توده عضلانی را حفظ می کند.

پیش از این در مورد موش های دیابتی القایی استرپتوزوتوسین، اورسولیک اسید به عنوان یک درمان اشاره کرد که در مقایسه با کنترل، 05/0 درصد رژیم غذایی (حدود 10 میلی گرم بر کیلوگرم) می توانند قند خون را در 4 هفته 3/12 درصد کاهش دهند. مطالعه دیگری 4 بار (2/0 درصد) دوز را در 11 هفته مورد استفاده قرار داد. سطح قند خون در گروه کنترل رژیم غذایی پرچرب به 53 درصد کاهش یافت (اگرچه هنوز دو برابر گروه کنترل سالم بود). اسید اورسولیک تمایل به کاهش قند خون به شیوه ای وابسته به دوز دارد (چرا که برخی مطالعات دریافت درجه بندی شده اسید اورسولیک را در محدوده ۰٫۰۵ تا ۰٫۲٪ آزمایش کرده اند) که اثربخشی مشابهی با اسید اولانولیک دارد.

به نظر می رسد در برابر ساککاری مقاوم است و ممکن است عوارض جانبی دیابت مرتبط با هیپرگلیسمی را کاهش دهد. علاوه بر اثر حفاظتی گلیکوسیلاسیون، اسید اورسولیک با دوز پایین (۰٫۰۱٪ خوراک موش صحرایی) برای کاهش میزان بروز نفروپاتی دیابتی اشاره شده است که ممکن است ثانویه به خواص ضد التهابی باشد و اشاره شده است که اسید اورسولیک آتروسکلروز کمتری دارد. این فراهم می کند حفاظت کمی بیشتر از دوز برابر (0.2٪ از رژیم غذایی) از resveratrol.

اسید اورسولیک به نظر می رسد برای افزایش لیپولیز در محیط آزمایشگاهی از طریق پروتئین کیناز A فعال سازی و پایین دست لیپاز حساس به هورمون (HSL) و چربی قطره پوشش پروتئین فعالیت A. تنظیم بالا لیپاز بافت چربی (ATGL) در آدیپوزیت ها اشاره شده است، که مربوط به PKA نیست.

در موش صحرایی، به نظر می رسد 100 میلی گرم / کیلوگرم اسید اورسولیک افزایش تری گلیسیرید در پاسخ به وعده غذایی چربی، که در نظر گرفته می شود با مهار لیپاز لوزالمعده به دست آورد؛ دوز معادل انسان تخمین زده شده ۱۶ میلی گرم در کیلوگرم است.

اسید اورسولیک 10mg / کیلوگرم (دوز موش صحرایی) کاهش افزایش وزن موش های سالم تغذیه رژیم غذایی پر چرب از 24٪ به 10.7٪ در عرض 15 هفته، که به طور قابل توجهی با کنترل فعال (سیبوترامین) 10mg / کیلوگرم متفاوت نیست. این مطالعه اشاره کرد که تغییرات ناشی از چربی بالا در آدیپوکین ها (گرلین، لپتین) و کبد در هر دو گروه مداخله طبیعی شد و اسید اورسولیک با افزایش سطح انسولین نسبت به کنترل های پرچرب و کاهش نسبتاً سطح گلوکز همراه بود.

مدل موش صحرایی هیپرپلاسی خوش خیم پروستات با مصرف دهانی 5 میلی گرم در کیلوگرم اورسولیک اسید و تزریق تستوسترون نشان داد که مهار رشد پروستات مشابه کنترل فعال (10 میلی گرم در کیلوگرم فیناسترید) و بزرگی مهار تستوسترون و DHT معادل فیناسترید، اما فیناسترید در کاهش سطح سرمی آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) موثرتر بود.

اسید اورسولیک (و ترکیبات مرتبط با آن زالزالک اسید و اولانولیک اسید) به عنوان مهارکننده آنژیوژنز شناخته می شود که می تواند از تشکیل رگ های خونی بزرگ رگ های خونی جدید جلوگیری کند. در سلول های عروقی به نظر می رسد اسید اورسولیک با مهار مسیر PI3K Akt و القای اکسید نیتریک عمل می کند و تغییرات سلولی را قبل از رگ زایی مهار می کند. این نتایج به صورت زنده با دوزیهای غیر سمی اسید اورسولیک مشاهده شده است که بیان MMP2 و MMP9 را نیز مهار می کند (واسطه های مورد نیاز برای مرحله نهایی آنژیوژنز برای ورود به بافت های جدید).

از آنجا که سلول های توموری جدید برای زنده ماندن به جریان خون و رگ زایی نیاز دارند، پتانسیل درمانی ضد سرطان این مهار رگ زایی در حال حاضر در حال مطالعه است. مطالعات قبلی بر روی موش های صحرایی مورد آزمایش با اسید اورسولیک نشان داد که درجه عروقی شدن ملانوم در اسید اورسولیک 4.25 میلی گرم بر کیلوگرم (50uml / kg) به مدت 5 روز 42.03 درصد از آن در گروه کنترل (گروه درمان نشده) بوده است.

هنگامی که موش ها با وزن بدن 5mg / kg تغذیه شدند، اسید اورسولیک با مهار اسپرماتوژنز باعث ناباروری شد. به طور خاص، پل بین سلول هایی که در حال تبدیل شدن به اسپرم هستند را می شکند، و سپس سلول های آسیب دیده جمع می شوند تا همزیست هایی را در توبول های سمینیفر مرتبط با ناباروری مردان تشکیل دهند. اما به نظر نمی رسد که آسیب های درازمدت به بیضه ها وارد کند.

یک مطالعه اشاره کرد که اسید اورسولیک می تواند مرگ سلولی را در سلول های آندوتلیال القا کند زمانی که غلظت بیش از 12.5um, و مکانیسم مرگ مربوط به آپوپتوز; پس از 6 ساعت انکوباسیون با p53 به استراحت رشته DNA اشاره شد.

اسید اورسولیک با دوز پایین (2/0 درصد رژیم غذایی) به موش های دیابتی القا شده توسط استرپتوزوتوسین و فاقد گیرنده LDL داده شد. مشخص شد که اسید اورسولیک می تواند ضایعات ذاتی در آندوتلیوم دیابتی را ۵۳٪ کاهش دهد. این نشان می دهد که آن را تا به اثر حفاظتی اما نه لزوما توانبخشی. این اثر حفاظتی موثرتر از ۰٫۲٪ رزوراترول است. اسید اورسولیک همچنین می تواند مهاجرت مونوسیت ها به آندوتلیوم را کاهش دهد که به عنوان یک پاسخ التهابی در نظر گرفته می شود.

در 50-100 μ در غلظت M، اسید اورسولیک می تواند به عنوان شبیه ساز انسولین عمل کند و روی گیرنده در 10 μ M عمل کند اثر ذاتی ندارد. یکی از تنها مطالعاتی که به اثر حاد هیپوگلیسیمی اسید اورسولیک توجه داشت، تزریق ۲۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم بود که ممکن است بر روی گیرنده های انسولین در این محدوده عمل کند.

اسید اورسولیک دارویی است که در برابر پاسخ ژنتیکی ناشی از روزه مقاومت می کند و تجزیه عضلانی را میانجی گری می کند. هنگامی که موش ها در ۰٫۱۴٪ و ۰٫۲۷٪ بر اساس وزن تغذیه شدند (مصرف کل ناشناخته)، اسید اورسولیک توانست از تجزیه عضلانی از طریق سیگنال های ژنتیکی مخالف سیگنال هایی که تجزیه عضلانی را میانجی گری می کنند جلوگیری کند. می تواند استرس عضله اسکلتی را با افزایش رونویسی ژن های آنابولیک افزایش دهد که از همه مهم تر رونویسی IGF-1 است. به نظر نمی رسد که بیان IGF-1 را در بافت چربی افزایش دهد که نشان می دهد این فعالیت خاص عضله اسکلتی است. این سنتز در آزمایشگاهی تکثیر شده است، تجمع پروتئین را نشان می دهد و اندازه سلول های عضلانی را افزایش می دهد، اما بر فرق سلول های عضلانی تأثیری نمی گذارد.

یک مطالعه اشاره کرد که اسید اورسولیک می تواند مرگ سلولی را در سلول های آندوتلیال القا کند زمانی که غلظت بیش از 12.5um, و مکانیسم مرگ مربوط به آپوپتوز; پس از 6 ساعت انکوباسیون با p53 به استراحت رشته DNA اشاره شد. شکستن رشته DNA بعدها در موش های کمبود ApoE هنگامی که 10 ام یا 30 ام مشاهده شداورسولیک اسیدبه آب اضافه شد.

زیست شناسی شیان هاوزه یک تامین کننده حرفه ای مکمل تغذیه ای، عصاره های گیاهی، پودر میوه و سبزیجات، افزودنی های غذایی، مواد اولیه آرایشی و غیره، با اطمینان کیفیت، قیمت رقابتی، و رضایت مشتری به عنوان پایه آن است. اگر شما هر گونه الزاماتاورسولیک اسیدیا محصول دیگر، لطفا یک ایمیل به ارسال:haozebio2014@gmail.com