نحوه دریافت آستاگزانتین

آستاگزانتین، که در انگلیسی به عنوان آستاگزانتین شناخته می شود، یک رنگدانه قرمز است که به طور گسترده در موجودات زنده یافت می شود، و اگرچه اصطلاح "آستاکسانتین" اغلب در زندگی روزمره استفاده نمی شود، آستاگزانتین در بسیاری از انواع غذای انسان یافت می شود. رنگ قرمز اکثر سخت پوستان مانند میگو، خرچنگ و خرچنگ به دلیل تجمع آستاکسانتین، یک آنتی اکسیدان طبیعی است که اولین بار در سال 1938 از خرچنگ جدا شد و آستاگزانتین نام گرفت. در دهه های بعد، دانشمندان ساختار و فعالیت بیولوژیکی این آنتی اکسیدان را کشف کردند که نام شیمیایی آن عبارت است از: 3,3'-dihydroxy-4,4'-diketonyl-p,B'-carotene, فرمول مولکولی C40H52O4. وزن مولکولی 596. 86.

آستاگزانتین یک کتوکاروتنوئید و یک ترکیب غیراشباع ترپنوئیدی است. آستاگزانتین به راحتی اکسید می شود و پس از اکسیداسیون تبدیل به آستاگزانتین می شود. آستاگزانتین به شکل کریستال پودری ریز به رنگ بنفش مایل به قهوه ای تیره با رنگ صورتی و نقطه ذوب حدود 224 درجه است. محلول در چربی، نامحلول در آب و به آسانی در حلال های آلی مانند کلروفرم، استون، بنزن و دی سولفید کربن محلول است. ساختار شیمیایی آستاگزانتین از چهار واحد ایزوپرن تشکیل شده است که توسط یک پیوند دوگانه مزدوج و دو واحد ایزوپرن در هر دو انتها به هم متصل شده اند تا یک ساختار حلقه شش گره را تشکیل دهند.

آستاگزانتین طبیعی یک خاموش کننده قوی اکسیژن منفرد است. آستاگزانتین طبیعی نسبت به کاروتنوئید، کاروتن و زآگزانتین در جلوگیری از پراکسیداسیون متیل استرهای اسید چرب غیراشباع موثرتر است و فعالیت آنتی اکسیدانی آن 550 برابر ویتامین E و 10 برابر کاروتنوئیدها مانند کاروتن، زآگزانتین، لوتئین و کاروتنوئید است. ، و به عنوان "سوپر ویتامین E" و "سوپر آنتی اکسیدان" شناخته می شود، به عنوان "سوپر ویتامین E" و "سوپر آنتی اکسیدان" شناخته می شود. آزمایشات حیوانی نشان داده است که آستاگزانتین می تواند NO2، سولفید و دی سولفید را از بین ببرد و همچنین پراکسیداسیون لیپیدی را کاهش دهد و به طور موثر پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از رادیکال های آزاد را مهار کند. در عین حال، آستاگزانتین دارای فعالیت ضد سرطانی است، به طور قابل توجهی بر عملکرد ایمنی حیوانات تأثیر می گذارد، متابولیسم هوازی را تقویت می کند، قدرت و تحمل ماهیچه های انسان را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد و فعالیت ضد عفونی دارد.
آستاگزانتین در هر یک از ساختارهای حلقه انتهایی خود یک گروه هیدروکسیل دارد و این گروه هیدروکسیل آزاد می تواند با اسیدهای چرب استرها را تشکیل دهد. اگر یکی از گروه های هیدروکسیل یک استر با اسید چرب تشکیل دهد، آن را مونو استر آستاگزانتین می نامند. اگر هر دو گروه هیدروکسیل یک استر را با اسید چرب تشکیل دهند، به آن آستاگزانتین دی استر می گویند. پس از استری شدن، آب گریزی آن افزایش می یابد و استر مضاعف نسبت به استر منفرد چربی دوست تر است.

روش های تولید آستاگزانتین عمدتاً استخراج طبیعی و سنتز شیمیایی دو مورد است:

استخراج طبیعی آستاگزانتین

منابع بیولوژیکی فعلی آستاگزانتین عمدتاً از طریق تخمیر میکروبی تولید شده و از کله پاچه های پردازش سخت پوستان استخراج می شود.
آستاگزانتین به طور گسترده در ماهی قزل آلا، میگو، خرچنگ، ماهی های زینتی و تخم ماهی و همچنین در برگ ها، گل ها و میوه ها یافت می شود. اکثریت قریب به اتفاق سخت‌پوستان و ماهی‌های دریایی حاوی آستاگزانتین هستند، اما آنها از ریزجلبک‌های دریایی، فیتوپلانکتون‌ها و گیاهان از طریق زنجیره غذایی به دست می‌آیند. استخراج از کله پاچه های پردازش سخت پوستان راه مهمی برای تولید آستاگزانتین است و روش های اصلی شامل استخراج قلیایی، حل شدن روغن، روش حلال آلی و استخراج سیال C02 فوق بحرانی است. اکثر آستاگزانتین استخراج شده از موجودات، ساختاری ترانس دارند و برای استفاده بی خطر هستند.

در حال حاضر بیشترین گزارش شده در داخل و خارج از کشور جلبک های رنگین کمانی است. کوکولیتوفور بارانی یک ارگانیسم تک سلولی است که در صورت کمبود منبع نیتروژن در طی فرآیند کشت، آستاگزانتین را در بدن جمع می کند و اگر یون های آهن دو ظرفیتی به محیط کشت اضافه شود، می توان سنتز آستاگزانتین را به میزان قابل توجهی افزایش داد و میزان آستاگزانتین آن را به میزان قابل توجهی افزایش داد. محلول کشت 40 میلی گرم در لیتر و وزن سلول خشک 43 میلی گرم بر گرم. تولید آستاگزانتین از کلرلا کشت شده با تولید مثل سریع ارگانیسم های تک سلولی، کشت ساده، استخراج آسان و پودر جلبک می تواند به طور مستقیم در صنایع غذایی و خوراک استفاده شود و هزینه ها را کاهش دهد. علاوه بر کلرلا، آستاگزانتین نیز با کشت جلبک سبز استخراج می شود، کلامیدوموناس، جلبک برهنه، جلبک چتری و... همگی حاوی آستاگزانتین هستند.

سنتز شیمیایی.

از آنجا که محتوای آستاگزانتین تولید شده به روش تخمیر کم است، بنابراین سنتز شیمیایی آستاگزانتین دارای مزیت رقابتی است. سنتز آستاگزانتین برای تکمیل نیاز به یک واکنش شیمیایی و بیوکاتالیستی چند مرحله ای دارد که در آن نقش بیوکاتالیز انتخاب پیکربندی استریو اتم کربن میانی یا موقعیت جایگزینی اتم اکسیژن در فرآیند سنتز است. ماده پیش ساز اصلی برای سنتز شیمیایی (S)-3-اسید استیک-4-oxo- -azulenone است که محصول هیدرولیز نامتقارن (R)-terpineol acetate توسط میکروارگانیسم‌های مختلف است. به دنبال آن استخراج، توزیع جریان مخالف و تکنیک های تبلور مجدد. این ماده پیش ساز به صورت واکنشی به نمک ویتریول حاوی 15 اتم کربن تبدیل می شود و در نهایت از دو نمک ویتریول حاوی 15 اتم کربن تشکیل می شود و در نهایت آستاگزانتین از واکنش دو نمک ویتریول کربن با یک {{{{ 10}}آلدئید دوگانه کربن.

اگر می خواهید جزئیات بیشتری بدانید، با ما تماس بگیریدhaozebio2014@gmail.com